x
Strona używa plików cookies! Więcej informacji. OK

Elektryzujący Moniuszko

STRONA PROJEKTU ZSP NR 1 W SIEDLCACH
MONIUSZKO W MAZOWIECKICH SZKOŁACH I PRZEDSZKOLACH

HeroImage!

Przemówienie

Szanowny Panie! Szanowni mieszkańcy Siedlec!


W imieniu młodzieży ZSP nr 1 w Siedlcach mamy zaszczyt przywitać szanownego Pana Stanisława Moniuszkę w naszym mieście. Pomimo natłoku nauki, uczniowie naszej szkoły zawsze chętnie biorą udział w zajęciach muzycznych oraz słuchają muzyki. Każdy z nas jest pod wrażeniem dokonań tak świetnego artysty jakim jest Pan. Nie moglibyśmy nie wspomnieć o wspaniałej operze pt. "Straszny Dwór", która wywołała w nas zachwyt. To dzieło posiada cechy romantyczne i komediowe zarazem, ale również cechuje je silne zabarwienie patriotyczne. Drodzy słuchacze! Opera powstała w okresie zaborów, przez co została zakazana przez władze rosyjskie. Premiera polska tego utworu przerodziła się w wielką manifestację patriotyczną, dlatego powinniśmy być wdzięczni naszemu dzisiejszemu gościowi za tak ogromne wsparcie w tych trudnych czasach. Bierzmy przykład z postaw, które zostały zaprezentowane w tej operze. Dzisiaj jest coraz trudniej o odwagę żołnierską, patriotyczną. Obecny tutaj Stanisław Moniuszko posiada właśnie takie cechy. Jest Pan dla nas autorytetem, osobą bardzo cierpliwą oraz pracowitą. Jak wiadomo Pańska sława nie zatrzymała się w granicach ojczyzny. Dzięki temu nie tylko my możemy podziwiać Pańskie dzieła, gdyż twórczość Pana odznaczająca się odwołaniami słowiańskimi, znalazła wielu sympatyków w Rosji. Działalność Stanisława Mniuszki była tak przejmująca, że przyczyniła się wybitnie do ożywienia muzycznego środowiska wileńskiego. Pozwoliliśmy sobie spisać złote myśli naszego wielmożnego gościa, które brzmią następująco: "Ja nic nowego nie tworzę; wędruję po polskich ziemiach, jestem natchniony duchem polskich pieśni ludowych i z nich mimo woli przelewam natchnienie do wszystkich moich dzieł". Wszyscy tu zebrani na pewno zgodzą się, iż ten cyctat jest naprawdę odzwierciedleniem życia jego autora. Zwróćcie uwagę na znaczenie muzyki poważnej w życiu młodego człowieka. takie utwory pozwalają się wyciszyć, zastanowić przez chwilę nad sensem egzystencji. Młodzież nie powinna zapominać o tych kluczowych dziełach! Panie Moniuszko! Pańskie utwory nigdy się nie zestarzeją, ponieważ ich tematyka jest cały czas aktualna.


Szanowni Państwo! Wizyta tak wielkiego artysty w naszym mieście powinna być długo zapamiętana, gdyż niecodziennie mamy zaszczyt gościć tak znamienite osoby. Na pewno nie jeden mieszkaniec zarazi się od pana Stanisława Moniuszki pracowitością i wytrwałością w dążeniu do celu! Jeszcze raz dziękujemy za możliwość obcowania z Panem, Panie Moniuszko!


Uczniowie ZSP nr1 w Siedlcach

Wioletta Zacharczuk kl IIb LO
Natalia Zgorzałek kl llb LO
Martyna Orzyłowska kl llb LO

Wywiad ze Stanisławem Moniuszko

Kiedy zaczął Pan komponować?

Mogę powiedzieć, że komponuję od zawsze. To moja mama zawsze wspierała mnie w tym, co robię, uczyła mnie gry na fortepianie. Gdy skończyłem osiem lat postanowiła, w roku 1827, że całą rodziną przeniesiemy się do Warszawy, by zapewnić mi dobre wykształcenie.

Gdy Pana rodzice postanowili się przeprowadzić, jaką szkołę wybrali dla Pana?

Uczęszczałem do gimnazjum pijarów. Tam miałem zapewnioną naukę w zakresie kształcenia muzycznego, które bardzo dobrze wspominam. Mieszkaliśmy najpierw na Żoliborzu, a potem w Pałacu Staszica na Krakowskim Przedmieściu.

Skoro kształcenie było dobre, to kto przyczynił się do tak wspaniałej nauki?

Bardzo wyrozumiały człowiek- August Freyer. Był on organistą w kościele ewangelicko-augsburskim i dzięki niemu zdobyłem podstawy wiedzy muzycznej.

Dobrze, ale czy to była jedyna przeprowadzka Pańskiej rodziny, aby zapewnić Panu lepsze wykształcenie muzyczne?

Nie, nie jedyna. Rodzice chcieli, bym miał jeszcze lepsze wykształcenie, dlatego w 1830 roku przeprowadziliśmy się do Mińska i tam uczyłem się muzyki u pianisty i dyrygenta Dominika Stefanowicza.

Czy podczas wolnego czasu wracał Pan do swojego rodzinnego miasta, Wilna?

Tak, ponieważ dla mnie to miasto jest wyjątkowe, gdy wracam tam czuję się jak 5-letni chłopczyk, który dopiero zaczyna swoją przygodę z muzyką.

Mówi Pan, że wyjątkowe, a pod jakim jeszcze względem dobrze wspomina Pan to miasto?

Poznałem tam w trakcie pobytu swoją cudowną żonę Aleksandrę Muller, która również, jak moja mama, wspierała mnie w mojej pracy.

Skoro wspomniał Pan o małżonce, to w jakim wieku postanowił Pan oświadczyć się Aleksandrze?

Byliśmy bardzo zakochani w sobie, dlatego też nie czekałem i w wieku zaledwie 17 lat oficjalnie zaręczyłem się z ukochaną.

Dobrze, to może wróćmy jeszcze do Pana nauki muzyki. Czy uczył się Pan także innych przedmiotów?

Tak, po powstaniu listopadowym, gdy Szkoła Główna Muzyki prowadzona przez Józefa Elsnera została zamknięta, musiałem wyjechać na studia do Berlina, by dalej móc się kształcić.

Czego się Pan tam uczył?

Było trudno, jak na każdych studiach, ale dałem radę, ponieważ bardzo kochałem muzykę i komponowanie. Uczyłem się tam harmonii, kontrapunktu, instrukcji i dyrygentury pod kierownictwem Carla Friedricha Rungenhagena.

Wiadomo już, czym zajmował się Pan na co dzień, natomiast ciekawi nas, czy w inny sposób zarabiał Pan na życie?

W ciągu ostatnich lat wykonywałem mnóstwo różnych prac. W Wiedniu na przykład dorabiałem jako korepetytor, przez jakiś czas zdarzyło mi się również pracować jako organista w kościele, a także jako nauczyciel muzyki. Zajmowałem się także organizacją amatorskiego chóru.

Co przyczyniło się do objęcia przez Pana stanowiska dyrygenta Teatru Wielkiego?

Najbardziej przyczyniła się do tego sukcesu opera "Halka", która, nie ukrywam, była przełomowym momentem w moim życiu oraz otworzyła mi wiele różnych możliwości na świat.

W trakcie trwania projektu powstały prezentacje

Moniuszko

Życiorys I działalność

Urodzony 5 maja 1819 w majątku Ubiel k. Mińska. Po krótkim okresie nauki domowej pod kierunkiem matki Elżbiety, kształcił się w grze na fortepianie od 1827 roku u Augusta Freyera w Warszawie, zaś od 1830 roku - u Dominika Stefanowicza w Mińsku. W 1837 roku wyjechał na studia do Berlina, gdzie uczył się prywatnie harmonii, kontrapunktu, instrumentacji i dyrygentury pod kierunkiem Carla Friedricha Rungenhagena.

Moniuszko

Po trzyletnim pobycie w Berlinie w 1840 roku Moniuszko powrócił do kraju. Ożenił się z Aleksandrą Müllerówną` i zamieszkał z nią w Wilnie, gdzie został prywatnym nauczycielem gry na fortepianie oraz objął stanowisko organisty w tamtejszym Kościele św. Jana.

Moniuszko

Na jednym z koncertów orkiestra wykonała pod jego batutą dzieła Gaspara Spontiniego, Felixa Mendelssohna i Ludwiga van Beethovena. Odbywał także podróże artystyczne do Petersburga. Zapoznawał tamtejszą publiczność ze swoją twórczością. W czasie podróży nawiązał bliską znajomość z wybitnymi muzykami rosyjskimi, m.in. Michaiłem Glinką, Aleksandrem Dargomyżskim, Cezarem Cui, Aleksandrem Sierowem.

Twórczość Operowa

Pośród polskich twórców Moniuszko jest z pewnością najwybitniejszym artystą operowym. Najsłynniejszym jego utworem jest napisana w dwóch aktach w 1847 roku “Halka”, która była wystawiana w wielu operach w całej Europie.

,,Halka”

22 lutego 1846 rozpoczęło się powstanie krakowskie. Rząd Narodowy obietnicą uwłaszczenia próbował zachęcić chłopów do walki. Zaborcze władze austriackie sprowokowały jednak włościan do wystąpienia przeciwko szlachcie, co doprowadziło do krwawej „rzezi galicyjskiej’, zwanej także „rabacją”. Kolejna próba powstańcza zakończyła się katastrofą. „Halka” Stanisława Moniuszki była swego rodzaju odpowiedzią na wydarzenia związane z historią powstania krakowskiego.

O czym Jest Opera ,,Halka”

Libretto opery opiera się na dramacie pochodzącej z Podhala Halki, która uwiedziona przez panicza Janusza zachodzi w ciążę. Halce wydaje się, że Janusz ją kocha, jednak ten planuje poślubić Zosię, pochodzącą, w przeciwieństwie do Halki, ze szlacheckiej rodziny. Obłudę i fałsz Janusza stara się pokazać Halce kochający się w niej Jontek. Dziewczyna daje wiarę jego słowom dopiero, gdy widzi młodą parę w kościele. Halka rozpacza nad losem swoim i swojego dziecka, w rozpaczy rzuca się w nurt rzeki.

Po triumfie, jaki odniosła 1 stycznia 1858 roku warszawska premiera nowej, czteroaktowej wersji "Halki", Moniuszko odbył podróż artystyczną do Niemiec i Francji, a po powrocie do Warszawy 1 sierpnia 1858 roku został powołany na stanowisko pierwszego dyrygenta Opery Polskiej w Teatrze Wielkim w Warszawie. Podczas piętnastu niemal lat pracy na tym stanowisku przygotował i wystawił kolejno wszystkie swoje następne opery.

Jeszcze w 1864 roku Moniuszko rozpoczął wykłady z zakresu harmonii, kontrapunktu i kompozycji oraz prowadził zespół chóralny w Instytucie Muzycznym w Warszawie. Jego uczniami byli m.in. Zygmunt Noskowski i Henryk Jarecki. Jednak jego najsłynniejszym utworem jest “Straszny dwór” z roku 1865.

Twórczość śpiewników

Jednym z najlepiej znanych zbiorów jego utworów drobnych jest cykl dwunastu Śpiewników domowych, zawierających pieśni do słów różnych poetów polskich i obcych oraz do słów ludowych - łącznie 268 pieśni. Sześć śpiewników zostało wydanych za życia kompozytora, a sześć po jego śmierci.

Twórczość kantaty oraz Ballady

Moniuszko stworzył również dwie kantaty: „Sonety Krymskie” , „Widma” Ale również niesamowitą balladę „Pani Twardowska”

O czym jest Kantata ,,Sonety Krymskie”?

Historyczna pod dyrekcją Dirka Vermeulena. „Sonety krymskie” to kantata, którą Stanisław Moniuszko napisał do słów zaczerpniętych ze słynnego zbioru 18 sonetów Adama Mickiewicza w 1867 roku. Pierwsze wykonanie kompozycji Moniuszki w 1868 roku w Warszawie spotkało się z entuzjastycznym przyjęciem. Oskar Kolberg recenzował z zachwytem: „Sonety ułożone w muzykę – rzecz rzadka, prawie nie praktykowana”.

O czym jest kantata ,,Widma”?

„Widma są tym w muzyce, czym Dziady w literaturze”. Oparta na II części Mickiewiczowskich Dziadów kantata to dzieło przepełnione muzyką ludową i wiernie oddające treść literackiego oryginału. Zrządzeniem losu przez lata było w cieniu nieco młodszej kompozycji Moniuszki – Strasznego dworu.

O czym jest ballada „Pani twardowska”?

Utwór pełen jest wyliczeń i wykrzyknień, które za zadanie mają oddać i podkreślić charakter zabawy. Przedstawia on osobę pana Twardowskiego, który posiada nadzwyczajne umiejętności. Potrafi przemieniać ludzi w zwierzęta, sprawiać, że ich ciała zyskują nadprzyrodzone właściwości. Wesoło bawiący się Twardowski jest jednak prześladowany przez diabła. Ballada pokazuje spryt mężczyzny, który gotów jest zrobić wiele by tylko uniknąć spełnienia danej obietnicy. Mickiewicz odwołuje się do ludowego poczucia sprawiedliwości – obietnica musi zostać wypełniona, nawet jeśli została złożona diabłu. Sama postać diabła jest postacią pochodząca z wierzeń ludu.

Stanisław Moniuszko zmarł 4 czerwca 1872 r. w Warszawie nagle na atak serca. Pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Jego pogrzeb stał się manifestacją narodową.

Wykonali:
Julia Bąbiak oraz Mateusz Ornowski 2bLO

ŻYCIE I TWÓRCZOŚĆ STANISŁAWA MONIUSZKO

Stanisław Moniuszko - polski kompozytor, dyrygent, organista i pedagog, autor ponad 268 pieśni i wielu oper takich jak: halka, straszny dwór i paria. Urodził się 5 maja w Ubielu. Zmarł po 53 latach w Warszawie.

moniuszko
Dwór moniuszków w Ubielu. moniuszko

Początkowo w kierunku muzycznym kształciła go matka, Elżbieta z domu Madżarska, m.in grając swemu synowi na klawikordzie śpiewy historyczne Juliana Ursyna Niemcewicza. Gdy w 1827 rodzina przesnoiła się do Warszawy, ośmioletni Moniuszko ropzoczął naukę muzyki u Augustyna Freyera, organisty w miejscowym kościele świętej trójcy. Po trzech latach rodzina przeprowadziła się do miśnka, gdzie Moniuszko kontynuował naukę u Dominika Stefanowicza.

W 1837 wyjechał do Berlina, aby kształcić się muzycznie u Carla Frierdicha Rungenhagena, u którego studia ukończył w 1840. Następnie zamieszkał w Wilnie, gdzie działał jako organista kompozytor, pedagog i organizator życia muzycznego w mieście. W 1838, znowu przeniósł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie objął stanowisko dyrektora i ogranizatora opery. Jednocześnie od 1864 był wykładowcą w instytucie muzycznym w Warszawie.

Stanisław Moniuszko swoją przyszłą żonę Aleksandrę Mullerównę poznał podczas pobytów w Wilnie ze swoim stryjem, z którym zatrzymywał się zazwyczaj w kamienicy jej rodziny. W wieku zaledwie 17 lat zaręczył się, jednak zanim doszło do ślubu, wyjechał do Berlina, aby dalej kształcić się muzycznie. 25 sierpnia 1740 Stanisław Moniuszko zawrał w Wilnie ślub z Aleksandrą Mullerówną, z którą miał dziesięcioro dzieci: Elżbietę, KAzimierza, Stanisława, Bolesława, Marię, Jadwigę, Zofię, Aleksandrę, Jana i Cecylię. Aleksandra Mullerówna była niezwykle majętną osobą między innymi dzięki niej Moniuszko nie musiał martwić się o stabilność finansową.

W 1849 i 1856 odbył podróże artystycnze do Petersburga, zaprezentował wybitniejsze swoje utwory (m.in. kantatę mild,a uwerturę koncertową bajka), poznał najznakomistszych muzyków rosyjskich: M.I. Glinkę, A.S. Dargomyżskiego, C.A. Cui, A.N. Sierowa.

zdj3

W 1846, 1847 i 1851 przebywał w Warszawie. 1858 wystawił w Warszawie pełną wersję Halki, odnosząc wielki sukces. W tymże roku wyjechał w podróż do Niemiec i Francji. Jesienią 1858 osiadł na dyrektora (dyrygenta) opery. wykładał ponadto w instytucie muzycznym kierowanym przez A. Kątskiego. W 1865 przedstawił z wielkim sukcesem operę straszny dwór. Jej patriotyczny charakter i demonstracyjna reakcja publiczności spowodowały zdjęcie opery z afisza przez cenzurę.

Był twórcą polskiej opery nardoowej, dokonał syntezy elementów opery włoskiej, francuskiej i niemieckiej z rodzimymi melodiami, rytmami polskich tańców, cytatami, stylizacjami folkloru. W ponad 300 pieśniach nawiązał do polskiej pieśni preromantycznej, twórczości F. Schuberta oraz muzyki ludowej. Rozwinął szczególnie formę ballady wokalnej, nadając jej rozbudowany, bogaty w środki muzyczne charakter (np. Switezianka, czaty, trzech budrysów).

Z ważniejszych dzieł: opery - Halka (1848 - 1858), hrabina (1860), verbum nobile (1861), Straszny dwór (1865), paria (1869)). 12 zesztyów śpiewników domowych. Kantaty Milda (1848), nijoła (1865), widma (1865), sonety krymskie (1868), uwertura fantastyczna bajka (1848), 6 mszy, 4 litanie ostrobramskie, requiem. Dokonano filmowych adaptacji oper: halka (1913, 1930, 1937) i straszny dwór (1936). Po wojnie tematycznie związany z halką byłfilm warwszawka premiera (1950).

zdj4

Halka jest najsłynniejszą i najpopularniejszą operą w polsce. Jest to pierwszy i najbardziej znany sceniczny utwór Stanisława Moniuszki, którego dumnie zwiemy ojcem polskiej opery. Tematyka dzieła jest jak najbardziej współczesna gdyż rozwartswienie społeczeństwa, o którym opowiada dzieło, powraca także i dziś. Tak samo jak w XIX wieku, głównymi tematami są: historia wielkiej miłości ,zdrady i zazdrość. "Halka" składa się z czterech aktów. Przedstawia tragiczne losy dziewczyny - Halki, którą porzucił nieuczyciwy kochanek.

zdj5

Ciekawostki o Stanisławie Moniuszko

  • Stanisław Moniuszko poza pracą nauczyciela i organisty w kościele, zajmował się także organizacją amatorskiego chóru.
  • Założył on również Towarzystwo św. Cecylii, mające na celu poprawę stanu muzyki sakralnej.
  • Paradoksalnie, im mniej Moniuszko udzielał się publicznie (ze względu na odgórne zakazy), tym bardziej jego sława wzrastała. Jego prace silnie zaczęto kojarzyć z polskością.
  • Przyczyną śmierci artysty był zawał serca.
  • Sam Moniuszko uważał ponoć siebie za ucznia i następcę Karola Kurpińskiego – innego polskiego kompozytora i nawiązywał do jego twórczości, zwłaszcza operowej.

KONIEC

O gazetce

Uczeń z klasy 2dt zaprojektował plakaty, które umieściliśmy na gazetce szkolnej.
Jeden z nich opatrzony został kodem QR, po zeskanowaniu którego,
można wysłuchać wybranego utworu Moniuszki.

HeroImage!

O maszynie

Uczniowi z klasy 3 dt, pod opieką p. Edyty Nowak zaprojektowali układ mechatroniczny, który za pomocą sprężonego powietrza zagrał Prząśniczkę.

Film

O koncercie

Jednym z elementów naszego projektu był koncert muzyki Stanisława Moniuszki, na który, w ramach współpracy międzyszkolnej, zaprosiliśmy uczniów ze Szkoły Podstawowej nr 1 oraz z II Liceum Ogólnokształcącego im. Królowej Jadwigi. Nasi artyści pod kierunkiem p. Łukasza Jóźwiaka wykonali Prząśniczkę, Pieśń wieczorną, Ojcze z niebios i Kozaka.

W koncercie wystąpili:
Bartosz Krasnodębski 1dt -flet
Łukasz Sobecki 1dt - saksofon
Skolimowski Robert – trąbka 2al
Kusiński Bartosz 1dt – śpiew
Cylwik Szymon 1dt – werbel
Mateusz Ośko 1dt bęben – 1dt
Łukasz Jóźwiak - fortepian
Prowadził Trębicki Jakub 1tt

Film

Galeria